دیــــروز پــــرنــده ای در قفســش مُـــرد

همــــه مــ ــــی گفتـــند

قــــفسش تنـــگ بــــــود

مـــــــــن مــــی گفـــــتــم

دلــــــش ..

سری به پنجره بزن

باد را

بوسیده ام!

ﻋﺎﺷﻖ ﮐﻪ ﻣﯿﺸﻮﯼ ﻣﻮﺍﻇﺐ ﺧﻮﺩﺕ ﺑﺎﺵ ...

ﺷﺒﻬﺎﯼ ﺑﺎﻗﯿﻤﺎﻧﺪﻩ ﻋﻤﺮﺕ ..

ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﺳﺎﺩﮔﯿﻬﺎ ﺻﺒﺢ ﻧﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺷﺪ ...

تنگ شدنِ دلم برایِ تو

تنها تکراریِ شیرینِ این زندگیِ تکراری ست . . .

معلوم نیست انسان چرا همیشه عاشق کسی می‌شود که شایستگی

عشقش راندارد.شاید این تنها راه برای بازیافتن تعالی از دست

رفته دنیایی است که در آن زندگی می‌کنیم. این قدیمی‌ترین نوع

خود آزاری  است. عشق‌ورزی به کسی که قادر به عشق‌ورزی نیست.

و البته احمقانه‌ترین نوع آن.

هر چه آدمی به علت شرایط ذهنی یا عینی کم تر مجبور به

تماس با دیگران باشد، در وضع بهتری است. مضرات تنهایی

و عزلت را اگر نمی شود یکجا احساس کرد، لااقل می توان حدود

آن را تشخیص داد. اما جمع موذی است؛ زیرا در پس ظاهر تفریح،

مراوده و لذت معاشرت و جز این ها، زیان های جبران ناپذیری را

پنهان می کند.از چیزهای اساسی که جوانان باید بیاموزند

یکی این است که تنهایی را تحمل کنند،

زیرا سر چشمه ی سعادت و آرامش روح است.

وقتی تلفن زنگ می زند

یعنی از یاد نرفته ای

حتی اگر به اشتباه شماره ات را گرفته باشند

ببین دوست من!

در این دنیا

خیلی از آدم ها هستند که

شماره شان حتی به اشتباه گرفته نمی شود ..

کسی که از نظر ذهنی پرمایه است،در درجه ی اول طالب این است که

 از رنج و ناراحتی آزاد باشد و آرامش و فراغت داشته باشد

و در نتیجه،به دنبال زندگی آرام،با قناعت و در حد امکان ،

بدون درگیری است.از این رو ،پس از اندک آشنایی با کسانی که

 به اصطلاح همنوع هستند،به انزوا کشانده می شود و اگر شعوری

 در حد کمال داشته باشد، تنهایی را بر می گزیند.

زیرا آدمی هر چه در درون خود بیش تر مایه داشته یاشد،

از بیرون کم تر طلب می کند و دیگران هم کم تر می توانند

چیزی به او عرضه کنند. از این رو،

بالا بودن شعور به دوری از اجتماع منجر می گردد.